30 - سورة الرّوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الم منم خداى دانا ، غُلِبَتِ الرُّومُ غلبه كردند اهل پارس روميان را . ( 1 - 2 ) فِي أَدْنَى الْأَرْضِ در نزديكترين زمين روميان به زمين پارسيان [ را ] ؛ وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ ايشان سپس مغلوبى خويش غالب شوند ، فِي بِضْعِ سِنِينَ در سال چند ، و در سال هفتم حاصل شد اين وعدهء خداوند لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ فرمان خداوند راست و بس ، از پيش و پس وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ و آن روز شاد « 1 » شوند مؤمنان به نصرت خداوند روميان را ، نه از بهر دست يافتن ترسايان را ، ليكن پديد آمد « 2 » راستى قول مصطفى را ، در خبر دادن آن وعدهء خداى تعالى مر ايشان را . يَنْصُرُ مَنْ يَشاءُ نصرت دهد آن را كه خواهد از خلقان ، وَ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ و وى است عزيز و بخشاينده بر بندگان . ( 3 - 5 ) وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وعده كرد خداى تعالى وعده‌اى [ و ] خداى تعالى وعدهء خويش خلاف نكند ، وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ و ليكن بيشترين مردمان نمىدانند كه چنين بود . ( 6 )

--> ( 1 ) - اصل : شان . ( 2 ) - ن و ت : پديد آمدن .